علیرضا نیکزاد رئیس اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی:

در شرایط جنگی، حفظ انگیزه برای ادامه کار و زندگی عادی بسیار دشوار می‌شود. احساس پوچی و بی‌معنایی می‌تواند ما را از فعالیت‌های روزمره باز دارد.

����۱. تمرکز بر کارهای روزمره و روتین که در شرایط جنگی چه کنیم. روتین‌های روزمره به ما احساس ثبات و کنترل می‌دهند، حتی زمانی که دنیای بیرون در حال فروپاشی است. ����ایجاد یک برنامه روزانه: کارهای ساده‌ای مانند ورزش صبحگاهی یا انجام یک کار کوچک در خانه را در برنامه روزانه‌تان قرار دهید. ����ادامه فعالیت‌های شغلی: اگر امکان‌پذیر است، به کار خود ادامه دهید. کار کردن می‌تواند حواس شما را پرت کند و به شما احساس مفید بودن بدهد. ����انجام کارهای مورد علاقه: حتی برای چند دقیقه در روز، به فعالیت‌هایی که از آن‌ها لذت می‌برید (مثل نقاشی، گوش دادن به موسیقی، مطالعه) بپردازید.

����۲. کمک به دیگران و احساس تعلق ����وقتی احساس می‌کنید بخشی از یک جامعه بزرگ‌تر هستید، احساس تنهایی و بی‌اهمیتی کاهش می‌یابد. یعنی پاسخ سوال در شرایط جنگی چه کنیم رویکردی اجتماعی می‌گیرد. ����کمک به همسایه‌ها و دوستان: به افراد مسن، کودکان یا کسانی که تنها هستند کمک کنید. این کار حس ارزشمندی و هدفمندی در شما ایجاد می‌کند. ����داوطلب شدن: اگر در منطقه امنی هستید، می‌توانید به گروه‌های داوطلبانه کمک‌رسانی بپیوندید. ����حفظ ارتباطات: با دوستان و خانواده خود در ارتباط باشید. یک تماس ساده با عزیزان می‌تواند هم به آن‌ها و هم به شما آرامش ببخشد.

����۳. برنامه‌ریزی برای آینده (حتی در مقیاس کوچک) ����برنامه‌ریزی برای آینده، هرچند کوچک، به ما امید می‌دهد. ����تعیین اهداف کوتاه‌مدت: به جای فکر کردن به آینده‌ای دور، برای روزها یا هفته‌های آینده برنامه‌ریزی کنید. مثلاً “قرار است این هفته این کتاب را تمام کنم.” ����یادگیری یک مهارت جدید: یادگیری یک زبان، یک ساز موسیقی یا یک مهارت فنی می‌تواند به شما احساس پیشرفت و رشد بدهد.

����نباید فراموش کنیم که در شرایطی که اضطراب و استرس به حدی می‌رسد که توانایی عملکرد روزمره شما را مختل می‌کند، کمک گرفتن از متخصصان یک ضرورت است.